Najczęściej kupowane

Ostrzeżenie przed promieniami laserowymi

Ostrzeżenie przed promieniami laserowymi

od 1,01 /szt.
Szczegóły »
Uwaga! Prom. lase. Unikać wiązki laser. Urządz. laser. kl 3b

Uwaga! Prom. lase. Unikać wiązki laser. Urządz. laser. kl 3b

od 1,24 /szt.
Szczegóły »
Uwaga! Elementy ruchome

Uwaga! Elementy ruchome

od 1,01 /szt.
Szczegóły »

Ostatnio oglądane

Nie znaleziono produktów.

Normy

OCHRONA GŁOWY

NORMY DLA HEŁMÓW:

EN397: przemysłowe hełmy ochronne
Umieszczenie oznakowania: numer normy europejskiej, nazwa lub
identyfikator producenta, rok i kwartał produkcji, typ hełmu, rozmiar lub
zakres rozmiaru. W instrukcji użytkowania wyszczególnione są dane
lub zalecenia odnośnie regulacji, montażu, stosowania, czyszczenia,
dezynfekcji, konserwacji, przeglądu i przechowywania.

EN812: przemysłowe hełmy lekkie
Przeznaczone są przede wszystkim do stosowania wewnątrz budynków.
Hełm lekki nie zabezpiecza przed upadkiem przedmiotu z wysokości
i nie może w żadnym przypadku zastępować przemysłowego hełmu
ochronnego.

W JAKI SPOSÓB DOBRZE SIĘ ZABEZPIECZYĆ?

Dobrać odpowiednio przystosowany hełm.
Zidentyfikować stopień ryzyka: upadek przedmiotów, zderzenia,
zagrożenia połączone (konieczność użycia ochronników słuchu z osłoną
twarzy).

Hełm ochronny spełnia trzy funkcje:

-Zabezpieczenia przed przebiciem, w celu skutecznej osłony czaszki.
-Amortyzacji, dzięki skorupie i zamocowanej więźbie, które pochłaniają
energię uderzenia spadającego ciężaru.
-Odchylenia, dzięki odpowiedniej ergonomii, która pozwala na
przemieszczenie prostopadłe spadającego przedmiotu ze szczytu głowy.

Istnieje ponadto wybór akcesoriów zapewniających dodatkowo ochronę twarzy
i narządu słuchu.

OCHRONA SŁUCHU

NORMY:

-EN352: wymagania bezpieczeństwa i badania
-EN352-1: nauszniki przeciwhałasowe.
-EN352-2: wkładki przeciwhałasowe.
-EN352-3: nauszniki przeciwhałasowe mocowane do przemysłowego hełmu
ochronnego.

Powyższe normy mówią o wymogach w zakresie budowy, projektowania,
charakterystyki technicznej i metod badań. Nakazują udostępnienie
informacji dotyczących danych technicznych.

-EN458: ochronniki słuchu
Zaleca dobór, użytkowanie, konserwację codzienną i okresową oraz
przedstawia zalecane środki ostrożności podczas użytkowania.

W JAKI SPOSÓB DOBRZE SIĘ ZABEZPIECZYĆ?

Dobrać odpowiednie ochronniki słuchu.
-Zidentyfikować rodzaj hałasu: stały, zmienny, przerywany, impulsowy.
-Wyznaczyć poziom hałasu na stanowisku pracy: intensywność (dB) i
częstotliwość (Hz).
-Obliczyć niezbędną wartość tłumienia, aby uzyskać
dopuszczalny poziom hałasu (80-85 dB).
-Określić czas ekspozycji.

Właściwie dobrane ochronniki słuchu przepuszczają dźwięk głosu (niska
intensywność) oraz redukują intensywny hałas do rozsądnego poziomu
(w granicach 75 - 85 dB).

Należy zmierzyć natężenie hałasu na stanowisku pracy i wykorzystać średnią
wartość tłumienia SNR jako parametr doboru odpowiedniego zabezpieczenia.
 

OCHRONA WZROKU

NORMY:

-EN166
Odnosi się do wszystkich typów ochron indywidualnych oczu
zabezpieczających przed zagrożeniami mogącymi spowodować
uszkodzenie oka, za wyjątkiem promieniowania pochodzenia
nuklearnego, promieni X, emisji lasera i podczerwieni wysyłanych przez
źródła o niskich temperaturach. Nie ma zastosowania w przypadku
gdy istnieją odrębne normy (ochrona oczu przed laserem, okulary
przeciwsłoneczne do użytku ogólnego, itp.).

-Znaczenie symboli:
1: Klasa optyczna pozwalająca na ciągłe noszenie okularów.
S: Podwyższona odporność: kulka stalowa o średnicy 22 mm rzucana z
prędkością 5,1 m/s.
F: Uderzenie o niskiej energii: kulka stalowa o średnicy 6 mm rzucana z
prędkością 45 m/s.
B: Uderzenie o średniej energii: kulka stalowa o średnicy 6 mm rzucana
z prędkością 120 m/s.
A: Uderzenie o wysokiej energii: kulka stalowa o średnicy 6 mm rzucana
z prędkością 190 m/s.
3: Ochrona przed kroplami i rozbryzgami cieczy.
4: Ochrona przed grubymi cząstkami pyłu (rozmiar > 5 mikronów).
5: Ochrona przed gazami i drobnymi cząstkami pyłu
(rozmiar < 5 mikronów).
8: Ochrona przed łukiem powstającym przy zwarciu elektrycznym.
9: Nieprzywieranie stopionego metalu i odporność na przenikanie
gorących ciał stałych.
T: Odporność na cząstki o ekstremalnych temperaturach wyrzucane z
dużą prędkością.
K: Odporność na uszkodzenie powierzchni przez drobne cząstki
(zabezpieczenie przed zarysowaniem).

-EN175:
Wymagania dotyczące bezpieczeństwa dla środków ochrony oczu i
twarzy, stosowanych podczas spawania i w procesach pokrewnych.

-W JAKI SPOSÓB DOBRZE SIĘ ZABEZPIECZYĆ?

Dobrać odpowiednio przystosowane okulary lub osłonę.

  • -Określić typ zagrożenia: odpryski, promieniowanie, itp.
  • -Wyznaczyć rodzaj ochrony: okulary z zausznikami, gogle, osłona
  • twarzy, nadokulary.
  • -Wybrać parametry zabezpieczenia: niezarysowujące, niezaparowujące, barwione, itp.
  • -Dobrać rodzaj soczewek: jednoczęściowe, o osobnych soczewkach.
  • -Wybrać typ oprawki: wzór nowoczesny, klasyczny, itp.
FILTRY

Dzięki odpowiednim filtrom można wyeliminować znaczną część spektrum elektromagnetycznego (nadfiolety, podczerwienie, itp.) jak również pewne partie
światła widzialnego.

OCHRONA DRÓG ODDECHOWYCH

NORMY:

Najważniejsze normy odnoszące się do sprzętu ochrony układu oddechowego:

-EN136: maski
Dotyczy badań w zakresie odporności na temperaturę, uderzenia,
działanie płomienia, promieniowanie termiczne, rozciąganie, na środki
czyszczące i dezynfekujące. Ponadto, określa wymagania co do
zapewnienia przez producenta znakowania i instrukcji.

-EN140: półmaski i ćwierćmaski
Dotyczy badań w zakresie odporności na uderzenia, temperaturę, działanie
płomienia, na środki czyszczące i dezynfekujące, oraz oporów oddychania.

-EN14387: pochłaniacze i filtropochłaniacze
Opisuje badania laboratoryjne w celu zapewnienia zgodności co do
wytrzymałości na uderzenia, temperaturę, wilgoć, pracę w miejscach
szczególnie narażonych na korozję oraz odporności mechanicznej i
oddechowej.

-EN143: filtry
Odnosi się do wytrzymałości na uderzenia, temperaturę, wilgoć, pracę
w miejscach szczególnie narażonych na korozję oraz odporności
mechanicznej i oddechowej.

-EN149: półmaski filtrujące do ochrony przed cząstkami
Dotyczy badań w zakresie odporności na uderzenia, temperaturę, działanie
płomienia, na środki czyszczące i dezynfekujące, oraz oporów oddychania.

-EN405: półmaski pochłaniające lub filtrującopochłaniające
z zaworami

Wyszczególnia badania w zakresie odporności na czynności
manipulacyjne, na zużycie, uderzenia, ogień oraz na opory oddychania.

W JAKI SPOSÓB DOBRZE SIĘ ZABEZPIECZYĆ?

Dobrać odpowiedni sprzęt ochrony układu oddechowego (półmaskę, maskę z
jednym lub dwoma wkładami filtrującymi).

-Rozpoznać rodzaj zagrożenia: pyły, dymy, gazy, opary, itp.
-Zidentyfikować zanieczyszczenie.
-Oznaczyć i zanotować stężenie substancji zanieczyszczającej.
-Porównać z NDS/NDSCh.
-Określić typ pochłaniacza: A, B, E, K i jego klasę 1, 2, 3.

Zabiegi te muszą odnosić się do warunków na określonym stanowisku pracy
(wilgotność, temperatura, itp.).

DOBÓR FILTRA

Każdy filtr lub pochłaniacz rozpoznaje się po odpowiednim kodzie koloru.



-SŁOWNICZEK

-Pyły: stałe cząstki zawieszone w powietrzu.
-Opary: drobne cząstki zawieszone w powietrzu.
-Opary wodne: drobne krople wytwarzane podczas rozpylania.
-NDS (Najwyższe Dopuszczalne Stężenie): wartość średnia ważona
stężenia, którego oddziaływanie na pracownika w ciągu 8-godzinnego
dobowego i przeciętnego tygodniowego wymiaru czasu pracy, przez okres
jego aktywności zawodowej nie powinno spowodować ujemnych zmian w
jego stanie zdrowia oraz w stanie zdrowia jego przyszłych pokoleń.
-NDSCh (Najwyższe Dopuszczalne Stężenie Chwilowe): wartość
średnia stężenia, która nie powinno spowodować ujemnych zmian
w stanie zdrowia pracownika, jeżeli występuje w środowisku pracy nie
dłużej niż 15 minut i nie częściej niż 2 razy w czasie zmiany roboczej,
w odstępie czasu nie krótszym niż 1 godzina.
-WWO (Wyznaczony Współczynnik Ochrony): wielokrotność
wartości granicznej NDS. Wyznaczony współczynnik ochrony
określany jest na podstawie rzeczywistych badań i obserwacji podczas
wykonywanej pracy. Współczynnik ten jest wartościowo zwykle niższy od
testowanego w laboratoriach współczynnika ochrony nominalnego.
 

OCHRONA RĄK

NORMY EUROPEJSKIE

Rękawice ochronne, aby otrzymać homologację kategorii II, muszą przejść
badania normatywne.

Muszą spełniać wymagania ogólne normy EN420, tzn.:
-Przestrzegać przepisów dotyczących nieszkodliwości
(pH, poziom zawartości chromu VI, itd.).
-Spełniać wymagania dotyczące rozmiarów (patrz tabela)
-Przejść test dotyczący wygody uzytkowania.
-Przestrzegac instrukcji odnośnie znakowania, informacji, identyfikacji.

ETYKIETOWANIE / IDENTYFIKACJA ZGODNA Z NORMAMI
Wszystkie nasze produkty spełniają wymagania dyrektywy 89/686/EWG i każdy z nich jest łatwo identyfikowalny dzięki etykiecie, zgodnej z przepisami norm.
 
Znajdziecie na niej:
• Symbol produktu.
• Rozmiar.
• Informację o załączonej do produktu instrukcji użytkowania (w co najmniej 9 językach).
• Piktogramy z poziomami parametrów.
RĘKAWICE CHRONIĄCE PRZED ZAGROŻENIAMI MECHANICZNYMI
EN388:
Norma EN388 odnosi się do wszystkich typów rękawic ochronnych w zakresie oddziaływań fizycznych i mechanicznych w postaci ścierania, przecięcia, rozdzierania i przekłucia.
 
 
RĘKAWICE CHRONIĄCE PRZED ZIMNEM 
EN511:
Norma EN511 określa wymagania i metody badań rękawic ochronnych zabezpieczających przed zimnem przekazywanym konwekcyjnie lub za pośrednictwem przewodzenia do -50°C. Zimno to może być związane z warunkami klimatycznymi lub z działalnością zawodową.
 
RĘKAWICE CHRONIĄCE PRZED ZAGROŻENIAMI TERMICZNYMI
EN407:
Norma EN407 określa metody badań, wymagania ogólne, poziomy termicznej skuteczności oraz sposób oznakowania rękawic chroniących przed gorącem i/lub ogniem. Dotyczy ona wszystkich rękawic zabezpieczających ręce przed gorącem i/lub ogniem, występujących w jednej lub kilku postaciach: ognia, kontaktu z gorącym przedmiotem, ciepła konwekcyjnego, promieniowania cieplnego, drobnych rozprysków stopionych metali i dużych ilości płynnego metalu.
 
 

 

 

OCHRONA CIAŁA

ODZIEŻ CHRONIĄCA PRZED CHEMIKALIAMI
EN14126 ODZIEŻ CHRONIĄCA PRZED CZYNNIKAMI INFEKCYJNYMI
Norma określa wymagania oraz metody badań dla odzieży ochronnej wielokrotnego i ograniczonego użytku, zapewniającej ochronę przed czynnikami
infekcyjnymi.
W połączeniu z normami dotyczącymi odzieży ochronnej zabezpieczającej przed produktami chemicznymi, litera B jest umieszczana za typem odzieży. Na przykład: TYP 6-B / TYP 5-B / TYP 4-B / TYP 3-B
 
EN13034 ODZIEŻ CHRONIĄCA PRZED CIEKŁYMI TYP 6 PRODUKTAMI CHEMICZNYMI
Wymagania odnoszące się do odzieży chroniącej przed chemikaliami, która zapewnia ograniczoną ochronę przed ciekłymi produktami chemicznymi (środki ochrony typu 6), w tym do artykułów odzieżowych chroniących jedynie niektóre części ciała (typ PB (6)). Norma określa minimalne wymagania odnoszące się do odzieży chroniącej przed chemikaliami, krótkiego bądź wielokrotnego użytkowania, zapewniającej ograniczoną ochronę. Odzież krótkiego użytkowania chroniąca przed chemikaliami jest zaprojektowana w ten sposób, aby mogła być używana w przypadku prawdopodobnego narażenia na lekkie rozpylania, na aerozole ciekłe lub o niskim ciśnieniu, na lekkie rozpryski, przy których nie jest potrzebna całkowita osłona przed przenikaniem cieczy (na poziomie molekularnym).
 
EN13982-1 ODZIEŻ CHRONIĄCA PRZED
TYP 5 ODDZIAŁYWANIEM CZĄSTEK STAŁYCH
Wymagania szczegółowe dla odzieży chroniącej przed produktami chemicznymi, pozwalającej na ochronę całego ciała przed cząstkami stałymi przenoszonymi przez powietrze (odzież typu 5).
 
Norma określa minimalne wymagania dla odzieży chroniącej przed chemikaliami, odpornej na wnikanie cząstek stałych, zawieszonych w powietrzu (typ 5). Odzież chroniąca całe ciało, to znaczy korpus, ręce i nogi, w postaci jedno lub dwuczęściowego kombinezonu, z kapturem lub bez, z osłoną twarzy lub bez, z ochroną nóg lub bez.
 
EN14605 ODZIEŻ CHRONIĄCA PRZED CIEKŁYMI
TYP 4 CHEMIKALIAMI
TYP 3
Wymagania odnoszące się do odzieży chroniącej przed ciekłymi chemikaliami, z połączeniami nieprzepuszczającymi cieczy w postaci płynnej (typ 3) lub rozpylonej (typ 4), w tym do wyrobów odzieżowych zapewniających tylko częściową ochronę ciała (typy PB (3) i PB (4)).
Norma określa minimalne wymagania w odniesieniu do następujących typów odzieży, krótkiego lub wielokrotnego użytkowania, chroniącej przed chemikaliami:
- Odzież chroniąca całe ciało, wyposażona w połączenia nieprzepuszczające cieczy (typ 3: odzież szczelna na ciecz w postaci płynnej).
- Odzież chroniąca całe ciało wyposażona w połączenia nieprzepuszczające cieczy w postaci rozpylonej (typ 4: odzież szczelna na ciecz w postaci rozpylonej).
Uwaga: Poprzednio normy te nosiły następujące nazwy EN1512 (typ 4) i EN1511 (typ 3).
 

 

ODZIEŻ CHRONIĄCA PRZED CZYNNIKAMI TERMICZNYMI

ODZIEŻ OCHRONNA DLA SPAWACZY I OSÓB WYKONUJĄCYCH ZAWODY POKREWNE 
 

Oznakowanie:
Norma określa wymagania szczegółowe dla A1 Klasa 2 odzieży ochronnej stosowanej przez osoby
zatrudnione przy spawaniu i czynnościach podobnego typu i poziomu zagrożeń. Ten typ odzieży ochronnej jest stosowany jako ochrona przed małymi kroplami stopionego metalu, krótkotrwałym kontaktem z płomieniem oraz promieniowaniem ultrafioletowym, w sposób ciągły przez 8 godzin w warunkach danego stanowiska pracy.

 
KLASA 1 
Ochrona przed niewielkimi zagrożeniami w czasie pracy z użyciem technik spawalniczych i w sytuacjach, w trakcie których powstają niewielkie ilości rozprysków i wydziela się niskie promieniowanie cieplne.
KLASA 2 
Ochrona przed większymi zagrożeniami w czasie pracy z użyciem technik spawalniczych i w sytuacjach, w trakcie których powstają większe ilości rozprysków i wydziela się większe promieniowanie cieplne.
 
 
 
ODZIEŻ CHRONIĄCA PRZED GORĄCEM I PŁOMIENIEM
 
Oznakowanie:
Norma określa wymagania dotyczące parametrów dla materiałów o ograniczonym rozprzestrzenianiu płomienia i ich układów, stosowanych na odzież ochronną. Materiały
0 ograniczonym rozprzestrzenianiu płomienia
1 ich układy używane są do produkcji odzieży ochronnej mającej na celu redukcję zagrożenia zapalenia się odzieży oraz związanego z tym niebezpieczeństwa. Są one dostosowane do ochrony przed przypadkowym kontaktem
z niewielkimi płomieniami zapłonowymi, w warunkach niezagrażających znaczącym niebezpieczeństwem spowodowanym przez gorąco.
 
 
ODZIEŻ OCHRONNA DLA PRACOWNIKÓW NARAŻONYCH NA GORĄCO
 
Oznakowanie:
Norma ma zastosowanie w odniesieniu do odzieży ochronnej dla pracowników przemysłu, narażonych na działanie gorąca.
Określa szczegółowe wymagania, metody prób i badań w odniesieniu do materiałów przeznaczonych na odzież ochronną. Przeprowadza się następujące badania:
 
TECHNICZNA ODZIEŻ OCHRONNA
EN340 WYMAGANIA OGÓLNE
Norma ogólna, która nie może być stosowana samodzielnie, ale tylko w połączeniu z inną normą zawierającą wymagania w odniesieniu do poziomów ochrony.
Norma określa wymagania ogólne parametrów w zakresie ergonomii, nieszkodliwości, sposobu określania rozmiarów, trwałości, starzenia, kompatybilności i znakowania odzieży ochronnej, jak również w zakresie informacji dostarczanych przez producenta razem z odzieżą ochronną.
 
EN471 ODZIEŻ OSTRZEGAWCZA O INTENSYWNEJ WIDZIALNOŚCI

Norma określa wymagania dotyczące odzieży ostrzegawczej, która ma za zadanie sygnalizować wizualnie obecność użytkownika w niebezpiecznych sytuacjach, w każdych warunkach oświetlenia dziennego i nocnego oraz w światłach reflektorów.

Występują trzy klasy odzieży ostrzegawczej. Każda klasa musi posiadać minimalne powierzchnie materiałów widzialnych wchodzących w skład odzieży. Im wyższa klasa, tym większa widzialność odzieży:

 
Materiał tła: materiał odblaskowy w kolorze żółtym, pomarańczowo-czerwonym lub czerwonym, który powinien być intensywnie widoczny.
Materiał odblaskowy: klasyfikowany na 2 poziomach. Najwyższy poziom odblaskowości (2) zapewnia najlepszy kontrast i widoczność odzieży ostrzegawczej postrzeganej w ciemności, przy światłach mijania. 
 
Oznakowanie:
X : Klasa powierzchni ostrzegawczej (od 1 do 3).
 
X : Poziom parametrów materiału odblaskowego (od 1 do 2).
 
 
 
EN1150 ODZIEŻ O INTENSYWNEJ
WIDZIALNOŚCI DO UŻYTKU POZAZAWODOWEGO
Norma określa wymagania optyczne dla odzieży o intensywnej widzialności, przeznaczonej do noszenia przez dorosłych i młodzież w warunkach pozazawodowych. Tego typu odzież ma za zadanie sygnalizować wizualnie obecność użytkownika w każdych warunkach oświetlenia dziennego i nocnego, w światłach reflektorów oraz w oświetleniu miejskim.
 
EN381 OCHRONA DLA UŻYTKOWNIKÓW RĘCZNYCH PILAREK ŁAŃCUCHOWYCH
Norma określa wymagania niezbędne do oceny stopnia ochrony zapewnianej przez środki chroniące przed przecięciem spowodowanym przez ręczne piły łańcuchowe. Dzieli się ona na kilka części:
 
EN381-5: Określa wymagania dla ochron nóg.
 
EN381-7: Określa wymagania dla rękawic ochronnych.
 
EN381-9: Określa wymagania dla getrów ochronnych.
 
EN381-11: Określa wymagania dla bluz ochronnych.
 
Badania odporności na przecięcie wykonywane są według 4 prędkości pił łańcuchowych:
 
 
Zakres ochrony osłon nóg określony jest przez trzy litery A, B lub C w zależności od powierzchni jaką pokrywa zespół antyprzecięciowy (typ A, typ B lub typ C).
 
Oznakowanie:
 
 
EN1149 ODZIEŻ ANTYELEKTROSTATYCZNA
Odzież ochronna określana jako antyelektrostatyczna została zaprojektowana w celu uniknięcia zagrożenia powstawania iskier oraz silnego i nagłego wyładowania elektrycznego, spowodowanego przez nagromadzenie ładunków elektrycznych na powierzchni ciała. Odzież jest głównie używana w środowisku o zagrożeniu wybuchowym, takim jak: fabryki chemiczne, rafinerie, fabryki zbrojeniowe, kopalnie. Jest również używana do ochrony materiałów czułych na wyładowania elektryczne, na przykład w ośrodkach produkcji sprzętu elektronicznego lub przy montażu półprzewodników. Jest wreszcie użytkowana na stanowiskach o atmosferze kontrolowanej takich jak pomieszczenia malarni samochodowych, gdzie podstawowym celem jest uniknięcie emisji cząstek mogących osiadać na powłoce lakierniczej karoserii. Antyelektrostatyczność można uzyskać przez obróbkę ograniczającą tworzenie się ładunków elektrycznych lub przez dodanie nici węglowych bądź metalowych, ułatwiających odprowadzenie ładunków. Własności elektrostatyczne odzieży ochronnej są opisane w całej serii norm europejskich:
 
• EN1149-5:
Wymagania materiałowe i konstrukcyjne.
Jeśli odzież jest certyfikowana według tej normy, materiał rozpraszający ładunki elektryczne spełnia wymagania normy EN1149-1 lub EN1149-3. Odzież musi na stałe pokrywać wszystkie materiały niespełniające tych wymagań (inna odzież noszona w trakcie pracy i części przewodzące) podczas normalnego użytkowania (także podczas zginania się i przemieszczania).
 
EN1073-2 ODZIEŻ CHRONIĄCA PRZED SKAŻENIAMI PROMIENIOTWÓRCZYMI
Norma określa wymagania i metody badań dotyczące niewentylowanej odzieży chroniącej przed skażeniami cząstkami promieniotwórczymi.
Odzież tego typu przeznaczona jest jedynie do ochrony ciała, ramion i nóg użytkownika lecz może być stosowana łącznie z dodatkowym wyposażeniem chroniącym inne części ciała (na przykład: butami, rękawicami, sprzętem ochrony dróg oddechowych). Odzież jest klasyfikowana według nominalnego czynnika ochrony (zależność między stężeniem cząstek atmosfery otoczenia w stosunku do stężenia cząstek wewnątrz odzieży), określanego w zależności od całkowitego przecieku wewnętrznego (zależność między stężeniem cząstek wewnątrz odzieży w stosunku do stężenia wewnątrz pomieszczenia gdzie wykonywane są próby). Istnieją następujące klasy:
 
EN343 ODZIEŻ CHRONIĄCA PRZED DESZCZEM
Norma określa wymagania i metody badań dotyczące materiałów i szwów odzieży chroniącej przed złymi warunkami pogodowymi (na przykład intensywne opady w postaci deszczu lub śniegu), przed mgłą i wilgocią.
 
 
 
ODPORNOŚĆ TERMICZNA (Rct) W M2.K/W:
Mierzy izolację termiczną.
Dzieli się na 3 klasy (od 1 do 3), od mniej izolacyjnej do bardziej izolacyjnej. Im wyższa jest jej wartość, tym wyższy jest osiągnięty poziom izolacji termicznej.
 
ODPORNOŚĆ NA PAROWANIE (Ret) W (M2.PA)/W:
Mierzy odporność na parowanie, to znaczy mierzy jaką przeszkodę stanowi wyrób dla przepuszczania pary wodnej oraz dla parowania potu na powierzchni skóry. Im wyższa jest odporność wyrobu na parowanie, tym większą przeszkodę stanowi on dla przepuszczania pary wodnej. Wyrób oddychający wykazuje słabą odporność na parowanie.
Dzieli się na 3 klasy (od 1 do 3) od mniej oddychającej do bardziej oddychającej.
 
PRZEPUSZCZALNOŚĆ POWIETRZA (AP) W MM/S:
Określa przepuszczalność powietrza dla kompletu ubrania.
Dzieli się na 3 klasy (od 1 do 3) od najmniej szczelnej do najbardziej szczelnej.
 
ODPORNOŚĆ NA PRZESIĄKANIE WODY (WP) W PASKALACH:
Mierzy odporność na przesiąkanie wody z materiału zewnętrznego i ze szwów, pod ciśnieniem wody rzędu (980+/-50) Pa/min.
Dzieli się na 2 poziomy (1 do 2) od mniej nieprzemakalnego do bardziej nieprzemakalnego.
 
PODSTAWOWA WYNIKOWA IZOLACJA TERMICZNA:
Pomiar wykonywany jest na manekinie ruchomym (/cler) lub sztywnym (/cle). Współczynnik izolacji termicznej, wyrażany w m2.K/W, pozwala określić optymalną temperaturę użytkowania odzieży w zależności od aktywności pracownika i jego czasu ekspozycji.
Izolacja termiczna jest mierzona razem z bielizną typu:
(B) dla zestawów odzieżowych: koszulka z długimi rękawami, długie kalesony, skarpety, filcowe pantofle + kamizelka izolująca, kalesony izolujące, rękawice dziane, kominiarka.
(R) dla wyrobów odzieżowych: koszulka z długimi rękawami, długie kalesony, skarpety, filcowe pantofle, kurtka, spodnie, koszula, rękawice dziane, kominiarka.
(C) dostarczaną przez producenta.
 
 


 

OCHRONA NÓG

NORMY
• EN344-1 / EN ISO 20344
Określa wymagania ogólne i metody badań obuwia bezpiecznego, ochronnego i zawodowego w pracy.
Musi być powiązana i stosowana wraz z normami EN345-1 /
EN ISO 20345, EN346-1 / EN ISO 20346 i EN347-1 / EN ISO 20347, które precyzują wymagania obuwia w zależności od poziomu występowania poszczególnego ryzyka.
 
• EN345-1 / EN ISO 20345
Wymagania dla obuwia bezpiecznego do użytku w pracy.
Powołując się na normę EN344-1 / EN ISO 20344, ta europejska norma określa podstawowe i dodatkowe wymagania dla obuwia bezpiecznego do użytku zawodowego, oznaczonego symbolem "S".
Obuwie zostało wyposażone w podnosek ochronny zabezpieczający przed maksymalnym uderzeniem o wartości równej 200 dżuli i przed zgnieceniem o wartości 15 kN.
 
• EN346-1 / EN ISO 20346
Wymagania dla obuwia ochronnego, oznaczonego "P".
Obuwie zostało wyposażone w podnosek ochronny zabezpieczający przed maksymalnym uderzeniem o wartości równej 100 dżuli i przed zgnieceniem o wartości 10 kN.
 
• EN347-1 / EN ISO 20347
Wymagania dla obuwia zawodowego do użytku w pracy, oznaczonego "O". Obuwie zawodowe różni się od obuwia bezpiecznego i ochronnego brakiem podnoska zabezpieczającego przed uderzeniem i zgnieceniem.



 

OCHRONA PRZED UPADKIEM Z WYSOKOŚCI

Właściwy dobór sprzętu do ochrony przed upadkiem z wysokości gwarancją bezpieczeństwa

Systemy chroniące przed upadkiem składają się z różnych produktów przystosowanych do zagrożeń, które mogą się pojawić.
Produkty te (szelki bezpieczeństwa, systemy samozaciskowe na prowadnicy, systemy ustalające pozycję przy pracy, amortyzatory, urządzenia samohamowne, akcesoria) podlegają normom europejskim z zakresu środków ochrony indywidualnej (ŚOI).

Środki ochrony indywidualnej zabezpieczające przed upadkiem z wysokości
Dyrektywa

Dyrektywa 89/686 przeznaczona jest dla producentów środków ochrony indywidualnej (ŚOI) i ustala warunki dopuszczenia ich do obrotu na rynku. Określa ona podstawowe wymagania w zakresie projektu, produckcji i metod prób, które muszą spełaniać środki ochrony indywidualnej (ŚOI) w celu zapewnienia bezpieczeństwa użytkownikom.

Normalizacja

Jej zadaniem jest opracowanie metod prób i norm określających dane techniczne produktów. Przestrzeganie tych norm jest dowodem na zgodność z dyrektywą 89/686 i pozwala producentowi na umieszczenie znaku CE.

Kategorie

W zależności od rodzaju ryzyka do zabezpieczenia, dyrektywa określa kategorie środków ochrony indywidualnej (ŚOI) i ustala odpowiednie obowiązki dla producenta.

Środki ochrony indywidualnej kategorii 3

Są to produkty, zapewniające ochronę przed wypadkami o najwyższym stopniu zagrożenia. Produkty kategorii 3 zabezpieczają przed ryzykiem śmierci lub trwałego, niedwracalnego uszkodzenia zdrowia użytkownika.

Procedura certyfikacji

Przed wprowadzeniem na rynek środków ochrony indywidualnej kategorii 3, producent musi wystąpić do notyfikowanej, posiadającej upoważnienie instytucji, o sprawdzenie zgodności produktu z odpowiednią normą. W wyniku tego, laboratorium, po szczegółowym zapoznaniu się z pełną dokumentacją techniczną, wydaje producentowi poświadczenie o przeprowadzeniu badań CE na zgodność typu.

Kontrola gotowych produktów

W celu zagwarantowania jednorodności wytwarzanych artykułów, producent podlega procedurom kontrolnym:
- bądź produktu końcowego (procedura zwana 11A),
- bądź procesu produkcyjnego (procedura 11B).
Kontrola ta dokonywana jest przez notyfikowaną, niezależną instytucję.

Ujednolicone normy europejskie

Wszystkie produkty zabezpieczające przed upadkiem z wysokości podlegają normom europejskim. Poniżej przedstawiamy skrótową prezentację każdej normy i przykład użytkowania.

  • - EN353-2: Urządzenia samozaciskowe z giętką prowadnicą
    System składający się z ruchomego urządzenia z automatyczną blokadą, współpracującą ze swoją giętką prowadnicą zabezpieczającą (lina, lina metalowa, itp.). System może być uzupełniony amortyzatorem upadku.
    Np.: do poruszania się w pionie lub na pochyłych powierzchniach z dużą możliwością przemieszczania się.
  • - EN345: Liny bezpieczeństwa
    Elementy łączące lub składowe jakiegoś systemu. Liną bezpieczeństwa może być lina z włókien syntetycznych, lina metalowa, taśma lub łańcuch. Długość maksymalna 2m. Uwaga: lina bezpieczeństwa bez amortyzatora upadku nie może być stosowana jako system zatrzymujący upadek. Np.: można je stosować tylko w celu niedopuszczenia do zagrożenia upadkiem.
  • - EN355: Amortyzatory
    Składniki systemu hamującego upadek, które gwarantują zatrzymanie upadku z wysokości przy zachowaniu całkowitego bezpieczeństwa, zmniejszając powstałą energię uderzenia.
    Np.: do niewielkich i punktowych przemieszczeń. Podwójna lina (Y) pozwala na całkowicie bezpieczne przekraczanie przeszkszkód.
  • - EN358: Systemy ustalające pozycję przy pracy
    Element łączący lub składowy systemu. Łącznikiem może być zatrzaśnik lub hak.
  • - EN795: Urządzenia kotwiczące
    Urządzenia, do których można zahaczyć sprzęt ochrony indywidualnej. Są zainstalowane an powierzchniach pionowych, poziomych lub pochyłych w sposób stały lub prowizoryczny.
Normy mające zastosowanie do wszystkich produktów
  • - EN363: Systemy powstrzymywania spadania
    Zestaw sprzętu ochrony indywidualnej zabezpieczający przed upadkiem z wysokości, połączony miedzy sobą i przeznaczony do powstrzymania upadku. System powstrzymujący upadek musi składać się co najmniej z szelek bezpieczeństwa i systemu hamującego.
  • - EN364: Metody badań
    Norma ta opisuje metody badań dla poszczególnych środków ochrony indywidualnej chroniących przed upadkiem z wysokości jak również aparaturę służącą do tych badań.
  • - EN365: Wymagania ogólne dotyczące instrukcji użytkowania oraz oznakowania
    Norma ta przedstawia opis oznaczeń, które powinny znaleźć się na sprzęcie powstrzymującym upadek z wysokości jak również informacji, które obowiązkowo powinny zostać umieszczone w instrukcji użytkowania.

Podziękowania dla:

ZA UŻYCZENIE TREŚCI

Serdecznie Dziękujemy

 

 

Projekt i wykonanie Vega - tworzenie stron internetowych